Cliënten autonoom (zelfstandig) laten communiceren:
Dat lukt dus niet met Gefaciliteerde Communicatie.
Er is geen bewijs dat de methode Gefaciliteerde Communicatie de cliënt aan het woord laat. Er is volop bewijs te vinden dat de methode Gefaciliteerde Communicatie de begeleider aan het woord laat, terwijl dat natuurlijk niet de bedoeling van de methode is.
Veel grote beroeps- en academische verenigingen voor speciaal onderwijs en ondersteunde communicatie hebben daarom standpunten tegen het gebruik van Gefaciliteerde Communicatie (GC): https://www.facilitatedcommunication.org/organizations-opposing-fc
De Amerikaanse Psychologen Associatie stelt dat “wetenschappelijk onderbouwde studies hebben aangetoond dat de getypte taaluitvoer (die aan de cliënten werd toegeschreven) werd aangestuurd door de professionele therapeuten die de gefaciliteerde assistentie leverden.” Daarom zegt de APA dat gefaciliteerde communicatie een controversiële en onbewezen communicatieve procedure is.
Amerikaanse Logopedisten hebben hun eerdere veroordeling in 2018 bijgewerkt met een nog sterkere standpunt. GC “is een in diskrediet gebrachte techniek die niet gebruikt mag worden”. Zij concluderen dat logopedisten de verantwoordelijkheid hebben om iedereen die GC gebruikt te waarschuwen dat wetenschappelijk onderzoek naar GC heeft aangetoond dat GC geen geldige vorm van communicatie is.
De International Society for Augmentative and Alternative Communication (ISAAC) stelt dat GC "in strijd lijkt te zijn met verschillende artikelen van de VN-conventies van 2007 inzake de rechten van personen met een beperking."
Voor een zorgverlener, wetenschapper of inhoudelijk deskundige is het dus onverantwoord om GC toe te passen.
