Sinds 2024 is er ook in Nederland jurisprudentie over Gefaciliteerde Communicatie (zie Bronnen). Oordeel: vrijspraak van een zorgmedewerker omdat de beschuldiging met behulp van GC tot stand gekomen was, en deze methode door de rechtbank onvoldoende betrouwbaar werd bevonden. Over deze casus is ook een tuchtrechtzaak gevoerd die de betrokken orthopedagoog een berisping heeft opgeleverd.

Internationaal zijn er veel meer voorbeelden van valse beschuldigingen met ernstige gevolgen te vinden: https://www.facilitatedcommunication.org/false-allegations

Gefaciliteerde Communicatie is uitgebreid onderzocht en blijkt elke keer onwerkzaam. Niet de client maar de ondersteuner communiceert bij het gebruik van GC. Aangetoond is dat dit leidt tot valse claims en verwachtingen. Gebruik van Gefaciliteerde Communicatie bij zorg- of onderwijsorganisaties is daarom onterecht en riskant. https://www.facilitatedcommunication.org/controlled-studies

Als Gefaciliteerde Communicatie niet werkzaam is, en de cliënt niet aan het woord laat, dan heeft dat direct gevolgen voor de mensenrechten van die cliënt. Dan wordt de cliënt door het gebruik van Gefaciliteerde Communicatie behandeld als buikspreekpop. Het gebruik van GC zal leiden tot verkeerde verwachtingen, valse beschuldigingen en rechtszaken. 

Testen, om het auteurschap bij deze vorm van communicatiehulp vast te stellen, is noodzakelijk, zorgvuldig, en voor alle partijen rechtvaardig  https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/17489539.2014.1001549?