Gefaciliteerde Communicatie is uitgebreid onderzocht en blijkt elke keer onwerkzaam. Niet de client maar de ondersteuner communiceert bij het gebruik van GC. Aangetoond is dat dit leidt tot valse claims en verwachtingen. Toepassen van GC in zorg- of onderwijsorganisaties is daarom onjuist en riskant. https://www.facilitatedcommunication.org/controlled-studies

Als de claim dat GC niet werkzaam is klopt, en GC de cliënt dus niet aan het woord laat, wat betekent dat dan voor de mensenrechten van die cliënt. Wordt de cliënt door het gebruik van GC behandeld als buikspreekpop? En gaat dat niet leiden tot verkeerde verwachtingen, valse beschuldigingen en rechtszaken? Is testen naar auteurschap niet altijd noodzakelijk?  https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/17489539.2014.1001549?

Sinds 2024 is er ook in Nederland jurisprudentie over Gefaciliteerde Communicatie: http://www.rechtspraak.nl zaaknummer 15.181692.20. Oordeel: vrijspraak van een zorgmedewerker omdat de beschuldiging met behulp van GC tot stand gekomen was, en deze methode door de rechtbank onvoldoende betrouwbaar werd bevonden. Internationaal zijn er veel meer voorbeelden te vinden: https://www.facilitatedcommunication.org/false-allegations

Bij de NVO (Nederlandse Vereniging van Pedagogen en Onderwijskundigen) heeft een tuchtrecht-procedure over onder andere het gebruik van GC gediend. De klacht was door het College van Toezicht al deels gegrond verklaard, en de maatregel 'waarschuwing' was opgelegd aan de orthopedagoog.  De klager wilde een stevigere uitspraak, en is door het College van Beroep eind april 2026 in het gelijk gesteld. De definitieve (en anonieme) uitspraak zal bij de NVO waarschijnlijk te lezen zijn rond eind mei: https://www.nvo.nl/kwaliteit/beroepscode-en-tuchtrecht/uitspraken?page=1