Gefaciliteerde Communicatie is uitgebreid onderzocht en blijkt elke keer onwerkzaam. Niet de client maar de ondersteuner communiceert bij het gebruik van GC. Aangetoond is dat dit leidt tot valse claims en verwachtingen. Toepassen van GC in zorg- of onderwijsorganisaties is daarom onjuist en riskant. https://www.facilitatedcommunication.org/controlled-studies

Als de claim dat GC niet werkzaam is klopt, en GC de cliënt dus niet aan het woord laat, wat betekent dat dan voor de mensenrechten van die cliënt. Wordt de cliënt door het gebruik van GC behandeld als buikspreekpop? En gaat dat niet leiden tot verkeerde verwachtingen, valse beschuldigingen en rechtszaken? Is testen naar auteurschap niet altijd noodzakelijk?  https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/17489539.2014.1001549?

Sinds 2024 is er ook in Nederland jurisprudentie over Gefaciliteerde Communicatie: http://www.rechtspraak.nl zaaknummer 15.181692.20. Oordeel: vrijspraak van een zorgmedewerker omdat de beschuldiging met behulp van GC tot stand gekomen was, en deze methode door de rechtbank onvoldoende betrouwbaar werd bevonden. Internationaal zijn er veel meer voorbeelden te vinden: https://www.facilitatedcommunication.org/false-allegations

Bij de NVO (Nederlandse Vereniging van Pedagogen en Onderwijskundigen) dient een tuchtrecht-procedure over het gebruik van GC. De klacht was al deels gegrond verklaard, maar er loopt een beroepsprocedure omdat de klager een stevigere uitspraak wilde. De definitieve uitspraak zal bij de NVO te lezen zijn rond eind mei: https://www.nvo.nl/kwaliteit/beroepscode-en-tuchtrecht/uitspraken?page=1